Een pluimpje van Tom Lanoye
(23 augustus)
Het is altijd prettig als mensen waarvan je weet dat ze het Vlaams Belang haten, in een sportief moment toch één van onze verdiensten durven toegeven. Schrijver Tom Lanoye wordt 50 en krijgt daarvoor dezer dagen in alle kranten grote interviews. En wat zegt hij vandaag in De Morgen? "Een belangrijk keerpunt voor mij, en voor veel mensen in Antwerpen, was Zwarte Zondag, 1991. Mijn grootste woede was dat het Vlaams Blok op te veel punten te veel gelijk had. De boel wás versuft, het beleid wás ingekakt, bang en contraproductief. En dat moet je het Vlaams Belang wel nageven: ze zijn godzijdank nooit in het beleid geraakt maar wat ik daarnet zei over Fabre en Avignon heeft, cynisch uitgedrukt, het Vlaams Blok ook betekend voor de Antwerpse politiek én kunst: een trap onder de kont van de gevestigde macht. Een breuklijn gevolgd door een nieuwe dynamiek. Zoals aids dat heeft betekend voor veel homo's." Voila, als dat geen pluim is uit onverdachte hoek dan weet ik het niet meer.
En voor ik het vergeet: gelukkige verjaardag Tom! Jij geboren de 27ste, ik de 26ste, gelukkig voor mij niet in hetzelfde jaar. Volgend jaar geven we ons feest samen, OK?
De Heilige Geest
(12 augustus)
Dag Allemaal pakt vandaag uit met ZIJN EERSTE REACTIE! van mijn toekomstige ex over "mijn" echtscheidingsverhaal. Het weekblad spendeert drie bladzijden aan citaten uit oudere interviews (Jan Segers van Het Laatste Nieuws gaat nog rijk worden, zie hieronder) én aan online reacties op mijn datingprofiel. Pas in een klein kaderstukje komt de kat, pardon, mijn toekomstige ex, op de koord. "De reden van onze scheiding situeert zich in 2004, en speelt vandaag nog steeds een grote rol. Marie-Rose heeft toen een intieme relatie aangeknoopt met een bevriend politicus, en sorry, op den duur kon ik dat écht niet meer aan."
Dat zegt de man die al twee jaar openlijk overspel pleegt met een negentienjarig familielid en er zelfs mee op vakantie gaat. De man die na één dag schaduwen al betrapt was (mijn beste investering ooit!), terwijl hij mij maandenlang heeft laten schaduwen en nooit beet heeft gehad. Niet moeilijk, als ik iets versier is het de kerstboom. Van die relatie met "een bevriend politicus" (Bart De Wever? Freddy Willockx? Elio di Rupo?) is nooit vijf eurocent bewezen. En sinds 2004 nog wel? Dan is ons zoontje Marnix in 2006 gemaakt door de Heilige Geest! Hoera, Schoten wordt opnieuw een bedevaartsoord!
Als uitsmijter het slot van dit zielige stukje. "Ach, de mensen weten toch dat ze liegt. Zij, en niet ik, is uit ons huis moeten vertrekken. Dat zegt toch genoeg."
Correctie, ik ben helemaal niet "moeten vertrekken", we hadden over het huis een schriftelijke overeenkomst binnen een EOT, die ik correct heb uitgevoerd. Veel geluk met dat huis. En nu is het weer tijd voor de politiek.
Anti-Fascistisch Front of persagentschap?
(7 augustus)
Het is bijna ontroerend om te volgen hoe mijn vrienden van het Anti-Fascistisch Front zelfs bij de zomerhitte van de voorbije dagen de media blijven doorpluizen en inscannen op zoek naar het kleinste nieuwsje over mij. Bij gebrek aan revolutionairder bezigheden krijgt het AFF stilaan echt de allures van een persagentschap, een betere zaak waardig. Soms wel handig als je iets gemist hebt, niet iedereen kan op Mediargus. Zelfs mijn komende activiteiten voor het VB lijsten ze op, misschien in de hoop op herrie? En ze missen wat gevoel voor humor, want mijn overduidelijke grapje over het Franse stokbrood omschrijven als paranoia?
Alleen de foto is juist
(6 augustus)
Ook Knack wil niet achterblijven bij "mijn" datingverhaal en komt er vandaag nog eens bladvullend op terug. Met een echt onderzoek naar de datingsites nog wel, onder de titel "Datingsites verkopen gebakken lucht". Helaas is het Knack zelf die gebakken lucht verkoopt, want in de ENE zin over mij staat al meteen een knoert van een fout. Redactrice Marleen Finouls noemt mij "pas gescheiden" terwijl in alle artikels vorige week duidelijk stond dat ik helemaal nog niet gescheiden bén en dat dat helaas nog láng kan duren. Zelfs lézen kunnen ze niet bij Knack. Alleen de foto die er bij staat, is juist. En o ja, mijn naam is ook goed geschreven. Twee op tien, Marleen! Ik ga nu niet voor de derde maal in een jaar tijd een recht van antwoord sturen naar Knack, maar het geeft te denken over wat er verder nog allemaal in dat prachtblad staat.
Frankie Goes To Hollywood
(5 augustus)
Het is altijd schrikken als ernstige mensen zich met frivole onderwerpen gaan bezighouden. Vanmorgen verslikte ik me mijn lindenthee toen ik in De Tijd de het opiniestuk van Frank Thevissen las, "expert strategische bedrijfscommunicatie en politieke marketing". Met veel ironie analyseert hij de mediahype van vorige week rond de datingwebsite van uw meubelloze dienares. Website waar ik voorlopig overigens niet eens op kan, maar dit terzijde. Ze zullen blij zijn bij Rendez-Vous, als De Tijd hen omschrijft als "het perfecte, geloofwaardige kanaal om de politica van een niet-politieke kant te belichten." Ze zouden beter mijn nieuwe huis eens wat komen belichten. Ik volg Thevissens analyse niet helemaal, maar wat hij schrijft over "het hardnekkige, karikaturale beeld van de hypergeslepen, uitgekookte designerpolitica" klopt als een bus. Zie mij hier zitten met het behangpapier tot achter mijn nagels, stof in mijn haar, kamers zonder verlichting maar wel met rose bloemetjesbehang uit de jaren zeventig, muren zonder verf, en een televisie die ik niet kan ophangen, en dat bij regenweer in de schoolvakantie ;-) De media, sommige media, hebben in het verleden álles gedaan om mij kapot te krijgen, het stoort me niet dat ze het nu een beetje goedmaken. En mag ik nu verder schilderen?
Komkomkomkommertijd
(4 augustus)
Hoewel ze in de supermarkt nog niet echt goedkoop zijn, slaat de komkommertijd ongenadig toe in de Vlaamse pers. Nadat Dag Allemaal vorige dinsdag "onthulde" dat ik op een datingsite zat, namen alle kranten dit politiek buitengewoon relevante nieuws gretig over. Bij Gazet van Antwerpen maakten ze maar meteen een nieuwe Phaedra Hoste van mij, op bladzijde drie nog wel. Eindelijk ben ik een Page Three Girl! Ik blijf er bij: vrouwen van 35 moeten niet wanhopen. Het Laatste Nieuws verdubbelde zaterdag de inspanning (zie hieronder), en toen dacht ik dat het wel afgelopen zou zijn. Zelfs in de komkommertijd heb je als journalist toch nog enig eergevoel, nee? Maar vandaag in De Standaard is het weer prijs. Daar zijn ze ditmaal zelfs te lui om zelf iets te bedenken en schrijven ze Het Laatste Nieuws gewoon over. Auteursrechten eisen, Jan Segers! Gezien de afkeer van De Standaard van mij, had ik toch wel iets beter verwacht. Zou Bart Brinckman, de Grote Roerganger van de politieke redactie van De Standaard, met vakantie zijn? Schrijft hij in diepe afzondering op een Grieks eiland een boek over mij, zijn grote obsessie? Kom snel terug Bart, ik begin je hatelijke stukjes echt te missen!
Gedwongen radiostilte
(2 augustus)
Slecht nieuws voor al mijn mailvrienden: door mijn verhuis naar een nieuwe woning in Schoten zit ik tijdelijk zonder internet, e-mail, fax en vaste telefoon. Dit kan nog twee weken duren, zegt Belgacom. Stel je voor dat ik een echt bedrijf zou hebben dat leeft van z'n bereikbaarheid! Bij vrienden kan ik mijn website updaten, maar mijn mailbox is onbereikbaar. Jullie steunbetuigingen, hatemails, prangende levensvragen en roddels bereiken me dus voorlopig niet. Ondertussen kunnen jullie het interview met mij in Het Laatste Nieuws van vandaag hier lezen. Het is niet het Grote Politieke Interview geworden, maar het deed me toch deugd om over enkele onderwerpen eens de puntjes op de i te kunnen zetten. En ik heb al een boel positieve reacties gehad!
Terug naar mijn homepage