Liever geen vrouw als minister-president

Vlaming kiest bij voorkeur mannen als leider

Vrouwelijke politici krijgen minder goede plaatsen op de lijst en minder aandacht in de media

De politiek is altijd al een mannenbastion geweest. Al deed Kris Peeters - niet zomaar de George Clooney van de Wetstraat genoemd - het nog niet zo slecht. In zijn regering van negen ministers zetelden vier vrouwen. Maar als het over absolute leidersfiguren gaat, heeft de Vlaming toch liever een man dan een vrouw. Dat blijkt uit de iVox-enquête in opdracht van Het Nieuwsblad en De Gentenaar.

Aan duizend Vlamingen werd dezelfde vraag gesteld: Stel dat u een politica zou moeten kiezen als minister-president van Vlaanderen. Wie zou u dan kiezen? De meningen zijn verdeeld, maar één zaak springt erbovenuit: een meerderheid van 15procent ziet liever geen vrouw aan de top van een nieuwe Vlaamse regering. Of zoals politicoloog Carl Devos (UGent) het zegt: 'De populairste vrouw is een man.'

Als het dan toch een vrouw moet zijn, kiezen de respondenten in de eerste plaats voor Inge Vervotte (12,8 procent), gevolgd door Freya Van den Bossche (11,4procent). Merkwaardig, want de twee waren bijna de hele campagne lang zo goed als onzichtbaar. Vervotte vertrok enkele maanden geleden naar Engeland om opnieuw op de schoolbanken plaats te nemen. Ze liet de campagne aan zich voorbijgaan als lijstduwer bij de opvolgers op de Antwerpse CD&V-lijst voor de Vlaamse verkiezingen.

Ongeveer eenzelfde verhaal bij Van den Bossche: zij mag dan wel de lijst voor SP.A in Oost-Vlaanderen trekken, in de campagne was ze bijna nergens te bespeuren. Of toch wel. Toen ze tijdens een van haar zeldzame media-optredens hengelde naar een ministerportefeuille. Louis Tobback had het ook gehoord, kon er niet mee lachen en noemde haar 'lomp en dom'. Daarna werd het weer stil rond Freya.

Derde populairste bij de Vlamingen is Marie-Rose Morel (VB). Ze kreeg de in principe onverkiesbare lijstduwersplaats voor het Europees Parlement. Opgeruimd staat netjes, dachten Dewinter, Annemans en ook Valkeniers. Tot Morel liet weten dat ze aan kanker in een vergevorderd stadium leed. Ze kreeg heel wat airplay in de media en mag wellicht rekenen op veel stemmen uit sympathie.

Opmerkelijk is dat Morel de drie vrouwelijke partijvoorzitters Caroline Gennez (SP.A), Marianne Thyssen (CD&V) en Mieke Vogels (Groen!) vlot voorbijsteekt. Op de zevende plaats staat Patricia Ceysens (Open VLD), gevolgd door Frieda Brepoels (N-VA), Fientje Moerman (Open VLD), Anne De Baetzelier (LDD) en Marijke Dillen (VB).

Maar als het van de Vlaming afhangt, is een vrouw op de stoel van Kris Peeters dus nog niet voor morgen. Ondanks verscheidene maatregelen om meer vrouwen in de politiek te krijgen, halen ze bij de verkiezingen nog altijd minder stemmen dan mannen. Ze krijgen bijna automatisch minder goede plaatsen op de lijst, besteden minder geld aan hun campagne en krijgen doorgaans ook iets minder media-aandacht dan hun mannelijke tegenstanders.

'Maar als de vorige verkiezingen ons één wijze les hebben geleerd, is het wel dat elke verkiezing een wonderbaarlijke verrassing in petto heeft', zegt politicoloog Carl Devos.