Citaat van de week:
Marie von Ebner-Eschenbach
"Macht is plicht, vrijheid is verantwoordelijkheid." |
|
| www.marie-rosemorel.be |
|
|
Voor wie het interesseert (29 november)Gisterenavond ben ik op de hoogte gesteld van het voornemen van Frank Vanhecke om - net zoals Karim van Overmeire - uit het partijbestuur te gaan.Samen met een aantal vrienden hebben we geprobeerd hem op andere gedachten te brengen. Zonder resultaat. Dat kwatongen deze beslissing van onze ere-voorzitter onmiddellijk zouden terugbrengen tot het roddelniveau was zo voorspelbaar. Ach, ze doen maar. Wat zegt men weer over "vijanden" en "politieke vrienden" ? Reageren ? Mail me ! Even duidelijk stellen (26 november)Her en der hoor ik verkondigen dat ik het Vlaams Belang zou verlaten hebben.Even duidelijk stellen dat dit absoluut niet waar is. Ik zie mijn partij graag en het is niet omdat ik een stap terugzet om rust aan de top te laten weerkeren dat ik die honderden vrienden, duizenden militanten en vele vele afdelingen in de steek laat. Reageren ? Mail me ! Beslissing (25 november)Na maanden van spanning en onaangenaam vergaderen heb ik daarstraks de voorzitter laten weten dat ik géén kandidaat meer ben voor het ondervoorzitterschap van het Vlaams Belang en dat hij mijn partijbestuurszitje mag invullen met een minder controversieel persoon.Aanstaande zaterdag staat de tweede zit van voorzitter Valkeniers op de agenda van de partijraad en zelfs nu, drie dagen voor datum, en een eeuwigheid nadat de debatten begonnen, was het voor de voorzitter onmogelijk om te beslissen of ik nu één van de ondervoorzitters van de partij kan zijn. Maanden geleden heb gekandideerd voor deze onbezoldigde ere-functie, al had ik stiekem gehoopt dat de voorzitter me dit misschien spontaan zou aanbieden. Als enige zonder mandaat en zonder personeelscontract in het partijbestuur, had deze blijk van appreciatie me gecharmeerd. Maar omdat mijn grootmoeder altijd zei dat je er niet mag van uitgaan dat anderen je gedachten kunnen lezen, heb ik mijn stoute schoenen aangetrokken en zelf gepostuleerd. Vermits het ondervoorzitterschap louter protocolair is en geen enkel politiek of materieel voordeel inhoudt, had ik gedacht dat het hier om een formaliteit zou gaan. Was dat even een vergissing. Mijn sollicitatie was nog geen dag oud, of er werd onmiddellijk een tegenkandidate in stelling gebracht. Omdat ik echt geen zin had hierover spanningen te laten ontstaan heb ik zelf voorgesteld het ondervoorzitterschap te delen tussen mezelf en tegenkandidate Marijke Dillen die - naar eigen zeggen - "helemaal geen vragende partij was voor deze functie". Na het verwerpen door de partijraad van het voorstel van Bruno Valkeniers, een maand geleden, besliste Filip Dewinter dat dit te wijten was aan mijn ondervoorzitterschap. Nochtans was ik op die bewuste partijraad van begin tot einde aanwezig, en is dit niet echt de conclusie volgens mij. Ook toen ik recentelijk nog het verslag van die bewuste vergadering nalas, kon ik met de eerlijkste wil van de wereld niet tot de conclusie van Filip komen. Hoe dan ook, hij stelde zijn veto tegen een inhoudelijk gelijkwaardig ondervoorzitterschap voor Marijke Dillen en mezelf. Enkel een ondervoorzitterschap met een duidelijk hiërarchie - uiteraard in mijn nadeel ;-) - bleek voor Filip node aanvaardbaar. Bovendien zouden er een aantal "geheime" voorwaarden opgelegd worden. Ik zou nooit de voorzitter kunnen vervangen wanneer hij afwezig was, geen media-optredens in de functie van ondervoorzitter, ik mocht geen gebruik maken van mijn - enige - titel binnen de partijstucturen,... Ik hou niet van dit soort "Belgische loodgieterij" en ik heb dit dan ook afgewezen. Op het recente partijbestuur van afgelopen maandag kon er opnieuw geen consensus bereikt worden. En blijkbaar maken mijn "tomeloze ambities" sommige mensen ongelukkig. Zo deelde Marijke maandag aan het partijbestuur mee dat het voor haar "ondenkbaar was geworden dat Marie-Rose Morel een gelijkwaardig ondervoorzitterschap zou krijgen als Marijke Dillen". En wie ben ik om Marijke, Vlaams Parlementslid en bureaulid, ongelukkig te maken. Het volwaardige ondervoorzitterschap weze dus bij deze Marijke van harte gegund. Ik hoop wel dat ze hier een groter succes van maakt dan de vorige keer toen ik voor haar afstand deed van mijn plaats. Dat was december 2008, toen ik - na een soortgelijke impasse - ten haren voordele vrijwillig afstand deed van mijn tweede plaats op de Europese lijst. Met het gevolg dus dat ik enkel onverkiesbaar op de lijst stond. Ik wil uitdrukkelijk al de goedmenende en lieve vrienden en kameraden in- en buiten het partijbestuur bedanken voor hun pogingen tot een consensus te komen. Namen zal ik - in hun eigen voordeel - niet noemen. Het doet me verdriet te horen hoe ze behandeld werden door sommige van hun "strijdgenoten" in het partijbestuur. Maar - zoals ik in tempore non suspecto al eens zei - voor sommigen zal het pas goed zijn als ik onder de grond lig. En vermits ik dat nog lang niet van plan ben en nog veel van het leven wil genieten, heb ik de voorzitter daarstraks dus laten weten dat ik aanstaande zaterdag zijn struikelsteen niet wil zijn en mijn kandidatuur voor het ondervoorzitterschap en het partijbestuur terugtrek. En dan hoop ik bij deze dat de weg nu terug openligt voor verkiezingsoverwinningen ... Reageren ? Mail me !  Torhout (18 november)Ik geef toe dat ik stikkekapot was mijn trip, maar toch was het 's avonds een gezellig weerzien met onze afdeling in Torhout.Veel volk, lekker eten en een goede sfeer. Als afscheidscadeautje kreeg ik bovendien een prachtig kunstwerkje van een Vlaamsnationale kunstenares. En dat staat nu te blinken op mijn kast !  Radiostilte (17 november)Het is hier even heel stil geweest ... nochtans had ik mijn pc meegenomen, maar een "degelijke" internetverbinding vinden bleek geen sinecure !De afgelopen dagen zat ik in het verre Ethiopië ... Niet echt de meest toeristische locatie, dat geef ik toe. Maar een speling van het lot gaf me de mogelijkheid om met mijn goede vriend Jurgen Ceder mee te reizen. De afgelopen maanden leerden me vooral dat "carpe diem" de boodschap is, dus ik heb mijn valies gepakt en ben ik vertrokken. En het is waar ... Afrika is een andere wereld. Hoe dan ook, het hoofdstuk over "immigratie" en "ontwikkelingshulp" van mijn politiek boekje, kan ik na mijn bezoek aan Ethiopië beginnen herschrijven ... Voor de geïnteresseerden hieronder alvast enkele sfeerbeelden ... meer verhalen volgen !  Bijna 1 jaar na datum ... (6 november)Bijna 1jaar na datum heeft de Raad van de Journalistiek uitspraak gedaan over de "Knack-schande".De klacht werd ingediend door het koppel wiens echtelijke woonst in het artikel genoemd werd al "liefdesnestje". De klacht werd gegrond verklaard en Knack werd op de vingers getikt. Dat zou er nog aan ontbreken. Een student journalistiek schreef er volgend artikel over. Vindt u het ook zo eigenaardig dat er in de pers quasi met geen letter over gerept werd ? Hoe kleintjes van Knack om deze uitspraak niet - net zoals hun leugens van een jaar geleden - op de cover te zetten ... Reageren ? Mail me ! |
|
